रिचार्ज

सकाळी सकाळी लवकर उठून

शरीरासाठी Exercises करू

दिवसभरात न दमण्यासाठी

पुन्हा एकदा रिचार्ज करू

दिवसभराचा अढावा घेऊ

एकत्र बसून मस्त

नाष्टा घेत कुटुंबासमवेत

पुन्हा एकदा रिचार्ज करू

ऑफिस चा तो पोशाख घालून

निघण्याची तयारी करू

सहकाऱ्यांच्या कॉल वर

पुन्हा एकदा रिचार्ज करू

सायंकाळी कट्ट्यावर बसू

कामाच्या त्या सुटकेचा सुस्कारा सोडू

चहाच्या त्या कपाने

पुन्हा एकदा रिचार्ज करू

मित्र मैत्रिणीच्या गाठी घेऊन

मस्त गप्पा मध्ये रमून जाऊ

खांद्यावरच्या हातावर डोकं ठेऊन

पुन्हा एकदा रिचार्ज करू

रात्रीच्या त्या चंद्र प्रकाशात

आठवणींना उजाळा देऊ

प्रेमाच्या त्या दुनियेत मग

पुन्हा एकदा रिचार्ज करू

सेल्फी

सेल्फी काढू म्हणून,

हात वर करायचा,

तोंड वाकडी करून,

आकाशाकडे पहायचं ...

काय हे वेड लागले,

आपलेच फोटो काढून, 

आपणच अपलोड करायचे,

तरीही त्याकडे बघून हसायचे ...

सेल्फी मध्ये दंग सारे,

प्रत्येक क्षण capture झाले,

अपलोड करताच स्टेटस सारे,

रिप्लाय बघण्यात गर्क झाले ...

शुल्लक शुल्लक गोष्टींचे,

फोटो टाकतो आम्ही,

नाहीच आला कुणाचा रिप्लाय,

की क्षणात चिडतो आम्ही ...

ऑनलाईन

ऑनलाईन च्या जमान्यात 

कोणी भेटेना सत्यात

व्हॉट्स अँप इंस्टाग्राम वर

हल्ली भेटतात एकमेकांना ...

रुसवे गोडवे सारे काही

नुसते झाले फिलिंग साठी

शब्दातून कसे जाणवतील 

भावना त्या मनातील ...

स्पर्श सारे झाले अबोल

इमोजीतूनच व्यक्त झाले सारे बोल 

अव्यक्त त्या मनातील भावना

दडून राहिल्या तश्याच मग ...

कसे जगत आहोत आपण

मेसेज च्या या दुनियेत 

खऱ्या जाणिवा विसरून सगळे

झाले शब्दांचेच प्यादे ...

मेसेज वर कळतात सगळे

सुखात आहेत की दुःखात कोण

पण चुकूनही भेटत नाहीत

आवर्जून एकमेकांना कोण ...

Gm आणि Gn ची तर 

प्रथाच पडली जणू

ढीगभर शुभेच्छांच्या गर्दीत

माणूस आहे का माणसा समोर ...

मोबाईल कॉम्प्युटर च्या युगात

नुसता फॉर्मालिटी चा हा जमाना

ना कळतो तो फिलिंग चा आवाज

ना येते ती आपलेपणाची भावना ...

शब्द च आहेत प्रश्न 

त्यातूनच द्यायचे उत्तर

ना राहिले काही एकमेकात

ना राहिले ते सुखी जीवन ...

फरफटून गेले सगळे

ऑनलाईन बिनलाईन करूनच ...